transiecturo

verbo

1. dativo maschile singolare del participio futuro (trānsiectūrus) di trānsiciō

2. ablativo maschile singolare del participio futuro (trānsiectūrus) di trānsiciō

3. dativo neutro singolare del participio futuro (trānsiectūrus) di trānsiciō

4. ablativo neutro singolare del participio futuro (trānsiectūrus) di trānsiciō

Vedi Etimologia