haver

verbo , sostantivo

dal latino habeo | (verbo) cfr. scozzese haiver | (cereali d’avena) dal norreno hafre, dal protogermanico *habro (cfr. olandese haver) | (possessore) dal verbo have | dal medio olandese havere, dal protogermanico *habro (cfr. inglese haver) | prestito dallo yiddish חבֿר (khaver), dall’ebraico חבר (khaver, “amico”)

Sinonimi: tenir, avair, adaver, aver, ver

Vedi Definizione