conputatum

verbo

1. supino di conputō

2. accusativo maschile singolare del participio perfetto (conputatus) di conputō

3. nominativo neutro singolare del participio perfetto (conputatus) di conputō

4. accusativo neutro singolare del participio perfetto (conputatus) di conputō

5. vocativo neutro singolare del participio perfetto (conputatus) di conputō

Vedi Etimologia