verbo
dall’medio inglese bihoven, dall’anglosassone behōfian (“avere bisogno”, “essere necessario”), dal proto-germanico *bihōfōną (cfr. olandese behoeven, danese e norvegese behøve, svedese behöva)
dall’medio inglese bihoven, dall’anglosassone behōfian (“avere bisogno”, “essere necessario”), dal proto-germanico *bihōfōną (cfr. olandese behoeven, danese e norvegese behøve, svedese behöva)